Populair Bijgeloof

Populair bijgeloof

Ongeluksgetal 13

Eén van de bekendste voorbeelden van bijgeloof
 is de betekenis van het getal 13, algemeen bekend
als ongeluksgetal. Sommige hotels hebben geen
dertiende kamer of dertiende verdieping. Dit
laatste zou eens aan een illegale bungee jumper
 het leven hebben gekost, toen hij bij de lengte
 van zijn elastiek de dertiende verdieping meerekende.
 Als de dertiende dag van de maand op een vrijdag
 valt, wordt dit aangeduid als ongeluksdag. In Amerika
 is becijferd dat een vrijdag de dertiende de economie
miljarden dollars kostte. In grote steden merkt men
aan het openbaar vervoer dat er op die dag meer
 mensen thuis blijven.

Een verklaring voor dit getal als ongeluksgetal
is het volgende; Aan het Laatste Avondmaal zaten
 dertien personen, waaronder Judas, de verrader
van Jezus. Een oudere verklaring zegt dat het getal
 dertien niet in het twaalftallige stelsel paste.
 De Romeinen zagen in het getal een symbool
van dood, verwoesting en ongeluk. Heksen zouden
 graag vergaderen met zijn dertienen.

Hoefijzers

Een hoefijzer zou beschermen en geluk brengen.
 Volgens het bijgeloof verdubbelt het aldus
verkregen geluk, als het hoefijzer boven een deur
 gespijkerd wordt. Als de opening echter naar
 beneden hangt, trekt het hoefijzer ongeluk aan.
 Als men een hoefijzer vindt, behoort het
over de linkerschouder gegooid te worden,
nadat de betreffende persoon een wens heeft
uitgesproken. Daarna moet men doorlopen zonder
 om te kijken. Vroeger hingen mensen vaak hoefijzers
 boven de deuren om betoveringen af te weren
en te voorkomen dat toverfeeën de pasgeboren
baby zouden ontvoeren. Men geloofde dat heksen en
feeën bovennatuurlijke overlevenden van lang geleden
waren. In die tijd kende men nog geen ijzer, en daarom
waren ze bang voor het materiaal. De vorm van
 een hoefijzer doet denken aan de halvemaanvorm,
die bij vele volkeren symbool stond voor welvaart
en geluk. Onder andere Admiraal Nelson spijkerde
 een hoefijzer aan de mast van zijn vlaggenschip
 “Victory”.

Het klavertje vier

Het klavertje vier is een teken van voorspoed en
 geluk, en het symbool van Ierland. Dat heeft te
maken met St. Patrick, de heilige van Ierland.
Hij kwam tijdens de kerstening naar Ierland om
 het te bekeren. De Ieren van toen toonden groot
 onbegrip over de Heilige Drie-eenheid. St. Patrick
 probeerde het uit te leggen, maar faalde. Toen
vond St. Patrick een klavertje drie. Hierin herkende
 hij wat hij wilde uitleggen. Het was de natuur
die de Heilige Drievuldigheid symboliseerde in het
 klavertje drie. Vanaf toen bekeerden de Ieren
 zich langzaamaan tot het christendom en het
 klaverblad werd hun gelukssymbool. Een klavertje
 vier was een nóg groter geschenk van de natuur.

Klaver zou beschermen tegen betoveringen van
 heksen; vooral het klavertje vier. Als men dat
 in bezit heeft, zou men heksen van gewone mensen
 kunnen onderscheiden en onzichtbare feeën kunnen
waarnemen. Dromen van een klavertje vier voorspelt
 een lang en voorspoedig huwelijk. Als een meisje een
klavertje vier in haar rechterschoen doet, zal zij
trouwen met de eerste man die zij tegenkomt, of
 iemand met dezelfde naam.

Een klavertje vijf zou juist ongeluk brengen.

Spiegels

Een spiegel breken zou zeven jaar ongeluk betekenen.
 Dit geloof is afkomstig uit de tijd van het Romeinse
 rijk; de weerspiegelingen zouden een reflectie van
de ziel zijn, en een gebroken spiegel tastte de ziel
 aan. Vroeger veronderstelde men dat het lichaam
elke zeven jaar van fysiologische samenstelling zou
 veranderen. Daardoor dacht men dat een periode
 van ongeluk automatisch zeven jaar in beslag nam.

Spiegels die niet werden gebruikt, moeten worden
afgedekt; ze zouden de bliksem aantrekken. Ook in
het huis van een overledene moest men de spiegels afdekken,
om twee redenen; De dood zou de menselijke ijdelheid
immers toch doorbreken, en de overleden ziel zou andere
 zielen met zich kunnen meetrekken. Volgens het Amerikaanse
 bijgeloof kon een ongehuwde vrouw haar toekomstige
 in een spiegel zien. Daar was wel een bepaald ritueel
voor nodig. Het moest op de vooravond van Allerheiligen
gebeuren. Wanneer ze om middernacht met een
brandende kaars in de hand in een spiegel keek zou
het gezicht van haar toekomstige partner verschijnen.

Op hout afkloppen

Een overmoedige uitspraak doen zonder op hout
af te kloppen, kan niet veel goeds betekenen. Deze
 vorm van bijgeloof heeft zowel een christelijke
als een heidense oorsprong. Voor de heidense
oorsprong moet men teruggaan naar de tijd
van de Germanen. De boom was voor hen de
aardse belichaming van hun goden. Men geloofde
dat bomen de woonplaats waren van vele goden.
 Druïden voltrokken bezweringen en rituelen bij
de heilige bomen. Wanneer de Germanen door
demonische krachten werden bedreigd met een
 bepaald ongeluk, moesten ze hout aanraken; het
was immers goddelijk. Hout nam de boze geest op
 en zond hem de grond in. De christelijke oorsprong
 vindt men bij de kruisiging van Jezus. Als men
overmoedig was geweest, dan moest men een
houten kruis aanraken als herinnering aan de
nederigheid waartoe Jezus opriep. Overmoedig zijn
 betekende niet alleen het noodlot tarten, het is
tevens een zonde.

Het hout behoort wel aan een aantal voorwaarden
 te doen; het moet ongeverfd zijn en eiken, wilgen
 of appelboomhout.

Paraplu’s

Het binnenshuis openen van een paraplu betekent
ongeluk, zo is algemeen bekend. Maar er bestaan
 ook minder bekende varianten. Zo zou het laten
 vallen van een paraplu leiden tot acuut verstand- of
geheugenverlies. Een gevallen zonnen- of regenscherm
 zou men nooit zelf mogen oprapen, want dat leidt
 tot ongeluk in de toekomst. Wanneer een dame haar
paraplu opraapt, zal zij een oude vrijster worden.
 Een paraplu cadeau doen of op een tafel of bed
leggen lokt de kwade geesten uit die zich eronder
verschuilen. Een paraplu openen als het mooi weer is,
brengt al ongeluk.

Ladders

Volgens het bijgeloof brengt onder een ladder
doorlopen ongeluk. Een ladder die ergens tegenaan
 leunt vormt een natuurlijke driehoek met de muur
 en de grond. Gezien nu de driehoek het symbool is
 van de heilige drie-eenheid is, beoordeelden onze
voorouders het fenomeen van onder een ladder
door te lopen als een uitermate oneerbiedige daad.
Wie dit wel deed, werd beschuldigd van duivelsverering.
 Later ontwikkelde men geleidelijk de overtuiging
dat wie onder een ladder durfde door te gaan,
door de dood getroffen kon worden. Een vrouw
die het waagde onder een ladder door te lopen,
zou nooit binnen het jaar getrouwd raken. Om
gespaard te blijven van dit onheil, moet men zijn
vingers kruisen of een wens doen. Je kunt ook
op je schoenen spuwen en wachten tot dit
opgedroogd is

Onder een ladder doorlopen is ook zonder bijgeloof
 niet altijd veilig. Wanneer er iemand op die ladder
 staat, kan diegene per ongeluk een emmer of
gereedschap laten vallen. En degene die onder de
 ladder doorloopt zou per ongeluk tegen de ladder
 aan kunnen stoten.

Zout

Met zout knoeien zou ongeluk brengen. Wanneer
 men met zout knoeit, moet men onmiddellijk zout
 over de linkerschouder gooien; in de ogen van de
 slechte geesten. Links is ook de kant waarlangs
de duivel mee zou gluren. Men hoopte op die
wijze een ernstige ziekte af te wenden. Hierdoor
ontstonden diverse rituelen rondom het zoutvat op
tafel. Bij het dekken van de tafel moet eerst het
 zoutvat geplaatst worden, om bij het afruimen
als laatste te verwijderen. Een probleem dat werd
verholpen door het zout altijd op tafel te laten
staan; zoals in de meeste restaurants de gewoonte
 is. Maar zout kan ook geluk brengen. Sommige
 mensen nemen altijd een zakje zout mee om
succes in zaken te hebben. Wanneer iemand in
het donker naar buiten gaat, moet hij steeds zout
 in zijn hand houden, wil hem niets overkomen.
Alleen de eter zelf mag zout over zijn eigen eten
strooien.

Geboorte en pasgeborenen

Veel bijgeloof heeft betrekking op overgangsriten
 zoals de geboorte. Er bestaan diverse soorten
bijgeloof in verband met geboorte en pasgeborenen.
 Vrij algemeen is de vrees voor het boze oog
(bijvoorbeeld van een jaloerse of onvruchtbare vrouw)
 en de angst voor boze geesten. Maar er bestaan
 ook andere vormen van bijgeloof, zoals de weigering
 om meer dan de noodzakelijke babykleertjes te
 kopen voordat de baby er daadwerkelijk is. In het
bijgeloof spelen ook dieren een rol. Aan sommige
dieren worden bovennatuurlijke invloeden
toegeschreven, waardoor die uit de buurt van baby's
 worden gehouden. Een voorbeeld daarvan is de kat,
die de adem van de baby zou stelen. Dit bijgeloof
 is trouwens wel gebaseerd op een realiteit: huiskatten
 gaan graag in de wieg liggen en dat kan leiden tot
verstikking van jonge baby's. In de Surinaamse cultuur
bijvoorbeeld wordt een baby na zonsondergang niet
 meer over de schouders gedragen omdat het dan
bloot zou staan aan de invloed van boze geesten.

Zonsverduisteringen

In de afgelopen eeuwen werd verondersteld dat
zonsverduisteringen invloed zouden hebben op het
weer. De duur van een zonsverduistering zou verband
 houden met de duur van het regenseizoen. Ook het
tijdstip van de verduistering zou van belang zijn: een
zonsverduistering in het voorjaar zou gunstig zijn
voor de oogsten. Tegenwoordig weet men dat dit
 onjuist is.

Bij een eclips in 2136 voor Christus dachten men in
 China dat de zon aangevallen werd door een grote
onzichtbare draak. Door veel kabaal te maken (op
trommels slaan, pijlen in de lucht schieten enz.) kon
 men de draak verjagen en het daglicht herstellen.
Toen de eclips plaatsvond, was de keizer volledig
onvoorbereid. Alhoewel de zon toch terug te
voorschijn kwam, was de keizer zeer vertoornd en
 beval de onthoofding van zijn astronomen. Ook
op het Indonesische eiland Java is het tijdens een
 eclips gebruikelijk om flink lawaai te maken. Toen
de maan in 1674 voor de zon schoof, begon iedereen
 intens te bidden en een hels lawaai te maken.

In Zuid-Amerika hebben de mythen en legenden
over de zonsverduistering doorgaans een seksuele
 lading. Voor veel inheemse volkeren staat een
eclips symbool voor de (al dan niet incestueuze)
geslachtsgemeenschap tussen de zon en de maan.
Volgens de Anus, het vier na grootste inheemse
 volk in Venezuela, lopen zwangere vrouwen tijdens
 een zonsverduistering kans dat de maan hun
ongeborene wegkaapt. De Wayuu-indianen in
Venezuela geloven ook dat zon en maan tijdens
een eclips geslachtsgemeenschap hebben. Tijdens
 hun liefdesdaad willen ze niet gestoord worden,
en daarom wordt het zo donker.

Veel Afrikanen zijn bang voor de zonsverduistering.
 Anders dan hier is de eclips in Afrika geen
fascinerend natuurverschijnsel. Op het moment dat
 de zon zich aan het zicht onttrekt, duiken er
umnyanma (kwade geesten) op. De Zoeloes hebben
het over de 'Dag van de dode maan'. Het is volgens
de Afrikaanse stam op zo'n dag onverantwoord
belangrijke beslissingen te nemen. In India wordt
geprobeerd de demon Rahoe tot inkeer te brengen
 zodra deze begint met 'het verorberen' van de zon.

Volgens diverse onheilsprofeten zou de komende
zonsverduistering het einde van de wereld inluiden.
 Nostradamus' voorspelling dat "in het jaar 1999
en zeven maanden uit de hemel een grote Koning
 der Verschrikking zal komen, om de grote Koning
van Angoulmois uit de dood op te wekken". Dit zou
 volgens sommige bronnen duiden op “de grootste
eclips van deze eeuw”. Nostradamus hanteerde nog
de Juliaanse kalender; hij doelde dus eigenlijk op
 11 augustus 1999.

Alle informatie over bijgeloof
Bijgeloof rond dieren
Bijgeloof rond planten
Bijgeloof op de kalender
Gebeurtenissen die ongeluk zouden brengen
Gebeurtenissen die geluk zouden brengen
Overige bijgelovige zaken op alfabet

Welkom bij mijn gastenboek

Naar begin pagina

Bron: .wikipedia.org