Het ware Kerstverhaal

Het ware
Kerstverhaal

Is kerstmis werkelijk wat u denkt dat het is,
een christelijk feest? Maar waarom geeft de
Bijbel er dan geen steun aan? Hier volgen
de feiten die u wellicht verrassen!
Ga eens bij uzelf na: wat weet u van de
oorsprong van de kerstboom, van het
kerstmannetje, van de kerstkrans, van
de maretak, van de gewoonte van het
uitwisselen van geschenken?

Sta eens stil en denk eens na! Zeer weinig
mensen hebben ooit nagedacht over
waarom zij geloven wat zij geloven, waarom zij
de gewoonten volgen die zij volgen, of vanwaar
die gewoonten stammen. Wij werden geboren in
een wereld van gewoonten. Wij groeiden op zonder
er ook maar een vraag over te stellen.
Iemand die zich in de achtergrond van kerst had
verdiept, schreef eens het volgende.
"Toen ik nog heel jong was, werd mij geleerd op
kerstavond bij de schoorsteenmantel een sok op te
hangen. Toen ik de volgende morgen wakker werd,
zat deze vol met speelgoed en zakjes of doosjes
snoep en noten. En naast de schoorsteenmantel
stond plotseling een kerstboom, die met glinsterende
dingen was versierd. Ook hingen er cadeautjes
aan. En voor ons, kinderen, lagen er onder ook
cadeautjes. Mij werd verteld dat het kerstmannetje
die nacht door de schoorsteen was gekomen en dit
alles had achtergelaten. Heb ik wat mijn ouders mij
vertelden onderzocht? Natuurlijk niet. Ik geloofde
het, nam het als iets vanzelfsprekends aan.
Wie niet?"

Hoe komt dat? De kuddegeest? Niet helemaal. Maar
van nature hebben we inderdaad de neiging met de
massa mee te lopen, of die nu gelijk heeft of niet.
Schapen volgen anderen gedwee naar de slachtbank.
Mensen zouden moeten nagaan waarheen zij zich
begeven. Hoe of wanneer ontstond kerstmis?
Is kerstmis werkelijk de viering van de
geboortedag van Christus? Werd Jezus op
25 december geboren? Vierden de oorspronkelijke
apostelen, die Jezus persoonlijk hebben gekend
en door Hem werden onderwezen, op
25 december Zijn verjaardag? Vierden zij
eigenlijk wel Zijn verjaardag?
Als kerstmis de belangrijkste christelijke feestdag
is, waarom vieren dan zoveel niet-christelijke
mensen het kerstfeest? Weet u het?
Waarom geven de mensen in de kersttijd cadeautjes
aan familieleden, vrienden en relaties? Omdat de
wijzen geschenken gaven aan het Christuskind?
Het antwoord zal u wellicht verrassen.
De meeste mensen 'veronderstellen' over kerstmis
heel wat dat niet waar is. Maar laten we nu niet
langer 'veronderstellen' en de feiten achterhalen!

Wat encyclopedieën zeggen

Het woord 'kerstmis' betekent 'mis van Christus'.
De niet-christenen en protestanten hebben het van
de rooms-katholieke kerk. En waar heeft deze het
vandaan? Niet uit het Nieuwe Testament,
niet uit de Bijbel, niet van de oorspronkelijke
apostelen die persoonlijk door Christus werden
onderwezen, maar in de vierde eeuw kwam het de
rooms-katholieke kerk binnen vanuit het heidendom.
Aangezien de viering van kerstmis aan de wereld is
overgeleverd door de rooms-katholieke kerk en op
geen ander gezag berust dan dat van de
rooms-katholieke kerk, zullen we eens zien wat
de door deze kerk uitgegeven
Catholic Encyclopedia ervan zegt:

"Kerstmis behoorde niet tot de vroegste feesten
van de Kerk... de eerste aanwijzingen voor het feest
komen uit Egypte. Heidense gebruiken die in de kalender
van januari plaatsvonden leidden tenslotte tot de
vorming van kerstmis". Volgens de meeste geleerden,
zoals deze rooms-katholieke encyclopedie
vermeldt, "werd de geboorte van Christus gesteld
op de datum van de midwinterzonnewende
(25 december volgens de Juliaanse
kalender, 6 januari volgens de Egyptische),
omdat op deze dag waarop de zon aan haar
terugkeer naar de noordelijke hemel begon, de
heidense vereerders van Mithras de dies natalis
Solis Invictie (de geboortedag
van de onoverwinnelijke zon) vierden."
Vanaf voorchristelijke tijden vierden de Romeinen in
de tijd van de zonnewende hun uitbundige feest
van de Saturnalia (17-24 december), ter ere van
Saturnus, de god van de landbouw. Bovendien
kwamen de Romeinen door de uitbreiding van het rijk
in kennis met vele Oosterse cultussen, zoals de
verering van de Perzische lichtgod Mithras was,
wiens geboortedag op 25 december werd gevierd.

Vooral het einde van december was een belangrijke
tijd op het noordelijk halfrond. De dagen waren kort
en de nachten lang. De zon stond op zijn laagste punt.
Wanneer bij de winterzonnewende de dagen weer
begonnen te lengen, waren er grote feesten die
duurden tot begin januari. De reden daarvoor was
dat de zon -het licht der wereld- was herboren en
weer in kracht begon toe te nemen. Enkele eeuwen
na de geboorte van Christus werden de feesten die
eens waren bedoeld om de zon en de zonnegod
te eren, geleidelijk opgenomen in het steeds
populairder wordende christendom. Alleen, zo
redeneerde men, konden ze nu worden gevierd ter
ere van de geboorte van Jezus, het ware licht
uit de hemel. En in dezelfde encyclopedie, onder
het artikel "Natal Day" (geboortedag), lezen we
dat de vroege katholieke kerkvader Origenes deze
waarheid erkende: "...In de Schriften wordt
van niemand vermeld dat hij op zijn geboortedag een
feest of een groot banket hield. Alleen zondaars
(zoals Farao en Herodes) hielden grote feesten
op de dag waarop zij in deze wereld werden geboren".

De Encyclopaedia Britannica schrijft:
"Kerstmis (i.e., de Mis van Christus)... behoorde niet
tot de vroegste feesten van de kerk..." Het werd noch
ingesteld door Christus noch door de apostelen, noch
op enig bijbels gezag. Het werd pas veel later van
het heidendom overgenomen.

De Encyclopedia Americana schrijft:
"Kerstmis...werd, volgens vele deskundigen, niet gevierd
in de eerste eeuwen van de Christelijke kerk, aangezien
het in het algemeen een Christelijk gebruik was om van
belangrijke personen de dood te gedenken in plaats van
hun geboorte... In de vierde eeuw werd er ter
gedachtenis van deze gebeurtenis (Christus' geboorte)
een feest ingesteld. In de vijfde eeuw gebood de
Westerse kerk het voor eeuwig te vieren op de dag
van het oude Romeinse feest van de geboorte van
Sol (de zon), daar er geen betrouwbare kennis
bestond over de dag van Christus' geboorte."
Pas in het jaar 354 zien we de eerste duidelijke
verwijzing dat 25 december wordt beschouwd
als de geboortedag van Christus.
Let goed op! Deze erkende autoriteiten tonen aan dat
kerstmis gedurende de eerste twee- of driehonderd
jaar niet door christenen werd gevierd, een
aanzienlijke periode! In de vierde eeuw kwam het de
Westerse, of rooms-katholieke, kerk binnen. Pas in
de vijfde eeuw gebood de kerk van Rome dat het als
een officiële christelijke feestdag moest worden gevierd!

Bijbels bewijs dat Jezus niet op 25 december is geboren

Jezus werd zelfs niet in het winterseizoen geboren!
Toen Christus werd geboren, waren er herders in
diezelfde landstreek, die zich ophielden in het
veld en des nachts de wacht hielden over hun kudde
(Lucas 2:8). Dit kan in Judea nooit het geval zijn
geweest in de maand december.
De herders brachten hun kudden meestal niet later dan
half oktober in de stal, om ze te beschermen voor
het koude, regenachtige seizoen dat daarop volgde.
De Bijbel zelf bewijst, in Hooglied 2:11, Mattheus 24:20
en Ezra 10:9 en 13, dat de winter een regenseizoen
is, waardoor de herders 's nachts niet in de open
lucht konden blijven: Ezra 10:9 En alle mannen van
Juda en Benjamin verzamelden zich binnen drie
dagen te Jeruzalem, en wel in de negende maand,
op de twintigste der maand (op 'onze' Romeinse kalender
is dat december). Het gehele volk zat neer op het plein
van het huis Gods, rillend zowel om de zaak als door
de regenbuien. 13 Maar het volk is talrijk en het is
regentijd, zodat het niet mogelijk is buiten te blijven
staan "Het was een oude gewoonte onder de Joden van
die dagen om hun schapen omstreeks het Pascha
(in de vroege lente) naar het veld en de wildernis
te brengen, en ze zodra de eerste regen begon
te vallen weer binnen te brengen" (Adam
Clarke Commentary, vol. 5, p. 370, New York ed.).
"Gedurende de tijd dat zij buiten waren", vervolgt dit
gezaghebbende werk, "hielden de schaapherders
dag en nacht de wacht. Daar... vroeg in de maand
Marchesvan (die ongeveer half oktober begint) de
eerste regen kwam, concluderen we dat de schapen
gedurende de hele zomer buiten in het veld bleven.
En aangezien deze herders hun schapen nog niet binnen
hadden gebracht, is de redenering gewettigd dat
oktober nog niet was begonnen, en dat derhalve
onze Heer niet is geboren op 25 december, wanneer er
geen kudden buiten waren;..."
Iedere goede encyclopedie en alle deskundigen
geven te kennen dat Christus niet op 25 december
is geboren. Ook rooms-katholieke bronnen stellen
dit feit openlijk vast.De precieze datum van Jezus'
geboorte is volkomen onbekend, zoals algemeen
wordt erkend.Als God had gewild dat wij Christus'
geboortedag zouden gedenken en vieren, zou Hij
de exacte datum niet zo hebben verborgen.

Hoe dit heidense gebruik in de kerk kwam

Hoe is nu dit heidense gebruik in de Westerse
christelijke wereld binnengeslopen?
De New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious
Knowledge verklaart dit duidelijk, in het artikel over
"Kerstmis": "De heidense [winterfeesten van de]
Saturnalia (17-24 december) en Brumalia (25 december)
waren te diep in het volksgebruik verankerd om door
de christelijke invloed terzijde te worden geschoven...
Het heidense feest met zijn buitensporigheid en
feestvreugde was zo populair dat de christenen blij
waren een excuus te hebben om de viering ervan in
nagenoeg dezelfde geest en op dezelfde wijze voort te
zetten ... De christenen van Mesopotamie
beschuldigden hun Westerse broeders van afgoderij
en zonaanbidding omdat zij van dit heidense feest een
christelijk feest hadden gemaakt. Toch werd het feest al
snel aanvaard en uiteindelijk raakte het zo stevig
ingeburgerd dat zelfs de protestantse revolutie
van de zestiende eeuw het niet kon afschaffen..."
Vergeet niet dat de Romeinse wereld heidens was.
Tot in de vierde eeuw vormden de christenen een
kleine, hoewel groeiende, minderheid en zij werden
door de regering en de heidenen vervolgd. Maar met
de komst van keizer Constantijn, die in de vierde
eeuw het christendom beleed, waarmee hij het
christendom op gelijke voet met de heidense
godsdiensten plaatste, aanvaardde de bevolking
van de Romeinse wereld massaal deze nu populair
geworden christelijke godsdienst.
Verlies evenwel niet uit het oog dat deze mensen
waren opgevoed met heidense gewoonten,
waarvan de belangrijkste dit afgodische 25 decemberfeest
was. Met zijn speciale sfeer was het een feest
van vrolijkheid. Men genoot er intens van! Men wilde
het niet opgeven! Hetzelfde artikel in de
New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious
Knowledge verklaart hoe de erkenning door
Constantijn van de zondag, de dag van de heidense
zonaanbidding, samen met de invloed van het
Manicheisme, dat de Zoon van God met de
fysieke Zon identificeerde, deze heidenen van de
vierde eeuw, die nu massaal tot het 'christendom'
overgingen, een voorwendsel in handen gaf om hun
heidense feest van 25 december (de geboortedag van de
zonnegod), de geboortedag van de zoon van
God te noemen.Toen de christelijke godsdienst zich
vanuit Rome naar Noord-Europa verspreidde,
vermengden plaatselijke gebruiken die samenhingen
met de riten van de winterzonnewende zich met de
christelijke gebruiken.
Omstreeks het jaar 600 gaf paus Gregorius I aan
Augustines, de eerste aartsbisschop van Canterbury, de
uitdrukkelijke opdracht bestaande lokale godsdienstige
gebruiken aan te passen aan christelijk gebruik teneinde
het geloof meer bekendheid te geven.
Op deze manier werd kerstmis hecht aan onze
Westerse wereld verbonden! We kunnen het dan wel
met een andere naam aanduiden, het is en blijft
echter precies hetzelfde oude heidense feest van de
aanbidding van de zon! De enige verandering
schuilt in de naam! Men kan een konijn wel
een leeuw noemen, maar het blijft een konijn.
Nadat God zich aan Israël had geopenbaard als
de ware Schepper en Hij hen uit Egypte had bevrijd,
gaf Hij op de berg Sinaï aan hun leider Mozes
instructies die de Israëlieten duidelijk moest
onderscheiden van de heidenen. Wat deed het volk
toen Mozes veertig dagen op de berg bleef?
Exodus 32:1 Toen het volk zag, dat Mozes toefde van
de berg af te dalen, verzamelde het zich rondom Aäron,
en zeide tot hem: Welaan, maak ons goden, die voor ons
uit gaan, want deze Mozes, die man, die ons uit het land
Egypte heeft gevoerd, wij weten niet, wat er van hem
geworden is. 2 En Aäron zeide tot hen: Rukt de gouden
ringen af, die in de oren van uw vrouwen, uw zonen en
uw dochters zijn, en brengt ze mij. 3 Toen rukte het
gehele volk zich de gouden ringen die in hun oren waren,
af en zij brachten ze aan Aäron. 4 Hij nam ze van hen
aan, gaf er vorm aan met een stift en maakte er een
gegoten kalf van. En zij zeiden: Dit is uw god,
Israël, die u uit het land Egypte heeft gevoerd.
Dit kalf is uw god die u uit het land Egypte heeft gevoerd!
Is het niet zot? Daar zou u nooit intrappen! We kunnen
allerlei beschrijvingen geven aan kerst, maar
het is een heidens feest!

De ware oorsprong van kerstmis

Maar als wij kerstmis van de rooms-katholieke
kerk hebben en als deze het van het heidendom heeft
overgenomen, waar hebben de heidenen het dan vandaan?
Waar, wanneer en wat is de ware oorsprong van dit feest?
Het is een der voornaamste gebruiken van het corrupte
systeem dat in de bijbelse profetieën en leringen met de
naam Babylon wordt aangeduid. Het feest begon
en is voortgekomen uit het oorspronkelijke Babylon van
Nimrod! Inderdaad, het vindt zijn wortels in de Oudheid
van kort na de Zondvloed!
Nimrod, de kleinzoon van Cham, de zoon van Noach, was
de werkelijke grondlegger van het Babylonische systeem
dat de wereld sindsdien in zijn greep heeft-het systeem
van georganiseerde wedijver-van door de mens
beheerste regeringen en wereldrijken, gebaseerd op een
economisch stelsel van concurrentie en winstmaken, van
hebzucht. Nimrod was de bouwer van de toren van Babel,
het oorspronkelijke Babylon, het oude Nineveen
van veel andere steden. Hij organiseerde het eerste
koninkrijk van deze wereld. De naam Nimrod is afgeleid
van het Hebreeuwse marad, dat 'hij rebelleerde' betekent.
In een groot aantal oude geschriften is veel te lezen
over deze man, die een begin maakte met de grote
georganiseerde afval van God. Nimrod was zo slecht
dat hij naar verluidt zijn eigen moeder Semiramis huwde.
Na Nimrods vroegtijdige dood verbreidde zij de valse
leer van de overleving van Nimrod als geestelijk wezen.
Zij beweerde dat een volwassen altijd groene boom in
een nacht vanuit een dode boomstronk was gesproten, hetgeen
de overgang naar nieuw leven door de dode Nimrod
symboliseerde. Op elke verjaardag van zijn geboorte,
beweerde zij, placht Nimrod deze altijd groene boom te
bezoeken en er geschenken op achter te laten. De
geboortedag van Nimrod was 25 december. Dit is de
ware oorsprong van de kerstboom.
Door middel van haar intriges en manipulaties werd
Semiramis de Babylonische 'koningin des hemels' en
Nimrod werd, onder verschillende namen, 'de goddelijke
zoon des hemels'. In de loop der tijd werd Nimrod in
deze afgodische verering tevens de valse Messias, de zoon
van Baäl, de zonnegod. In dit valse Babylonische systeem
werden 'moeder en kind' (Semiramis met de wedergeboren
Nimrod) de belangrijkste objecten van aanbidding. Deze
'moeder en kind'-aanbidding verspreidde zich over de
gehele aarde. Al naar gelang het land en de taal variëren
de namen. In Egypte werden zij Isis en Osiris genoemd.
In Azië Cybele en Deoius (oi Attis). In het heidense
Rome Fortuna en Jupiterpuer. Ook in Griekenland,
China, Japan en Tibet treft men, lang voor de geboorte
van Christus, de tegenhanger van de Madonna aan.
Gedurende de vierde en vijfde eeuw, toen de heidenen
van de Romeinse wereld massaal het nieuwe en
populaire 'christendom' aanvaardden, waarbij zij hun
oude heidense gewoonten en geloof meebrachten en
deze in christelijk klinkende namen hulden, werden tevens
de Madonna en het 'moeder en kind'-idee populair, in het
bijzonder tijdens de kerst. Ieder kerstseizoen hoort men
talloze malen het 'Stille Nacht, Heilige Nacht' waarin het
thema van 'moeder en kind' een belangrijke rol speelt.
Wij, die in deze Babylonische maatschappij zijn geboren,
opgevoed en ondergedompeld, hebben geleerd deze dingen
als heilig en gewijd te vereren. Wij hebben niets onderzocht
om erachter te komen waar ze vandaan komen-of zij
uit de Bijbel komen of uit het heidendom.
Wij zijn ontsteld bij het vernemen van de waarheid-sommigen
nemen helaas aanstoot aan de naakte waarheid! Maar
God gebiedt Zijn trouwe dienaren: Roep luidkeels,
houd niet in, verhef uw stem als een bazuin en maak mijn
volk zijn overtreding bekend! Hoe ontstellend deze feiten
ook mogen zijn, het zijn de naakte feiten van de
geschiedenis en de Bijbel!
De werkelijke oorsprong van kerstmis gaat terug tot het
Babylon van de Oudheid. Het is een onverbrekelijk
onderdeel van de georganiseerde afval die een misleide
wereld sindsdien in de greep heeft! In Egypte werd altijd
geloofd dat de zoon van Isis (de Egyptische naam van
de 'koningin des hemels') op 25 december was geboren.
Deze vermaarde verjaardag werd door het heidendom
al eeuwen voor de geboorte van Christus in vrijwel
de hele toenmaals bekende wereld gevierd.
Jezus, de ware Christus, is niet op 25 december geboren!
De apostelen en de vroege ware gemeente van God
vierden de geboortedag van Christus nooit, op geen enkele
dag. In de Bijbel is daartoe ook niet het geringste
gebod te vinden. De viering van verjaardagen is een
heidense, niet een christelijke gewoonte!
Aldus werden de oude 'Chaldeeuwse mysterien', die
door de vrouw van Nimrod werden gegrondvest,
onder nieuwe christelijk klinkende namen overgeleverd
door middel van de heidense religies.

Kerstgebruiken zijn terug te
voeren op heidense gebruiken

Vanwaar nu stamt het gebruik van de maretak
(mistletoe)? In de Oudheid werd door de heidenen de
maretak op het feest van de winterzonnewende gebruikt,
omdat hij wegens de veronderstelde wonderbaarlijke
geneeskracht als gewijd aan de zon werd beschouwd.
De heidense gewoonte om elkaar onder de maretak te
kussen was een der eerste handelingen in de nacht
van brasserij en losbandigheid waarmee de dood van de
'oude zon' en de geboorte van de nieuwe ten tijde
van de winterzonnewende werd gevierd. De in heidense
feesten gewijde maretak is een parasiet! Ook hulst en
hulstkransen waren aan de zon gewijd. De hulst- en
mistletoetakken bleven niet alleen gedurende de
wintermaanden groen, maar ze droegen in die periode
ook vrucht en symboliseerden aldus het leven in een
voor het overige dood seizoen. De ronde kerstkrans
is in wezen een symbool van de zon. Zelfs het aansteken
van vuren en kaarsen als christelijke plechtigheid
is louter een voortzetting van de heidense gewoonte om
de steeds zwakker wordende zonnegod bij het bereiken
van zijn laagste punt aan de zuidelijke hemel aan te
moedigen! "De kerstkrans, de maretak, het
kerstblok … zijn overblijfselen van voorchristelijke
tijden" (Encyclopedia Americana). De groene kerstboom
is een overblijfsel van de groene boom van Nimrod.
In vele andere bronnen wordt ondubbelzinnig bevestigd
dat nagenoeg alle kerstgebruiken zijn terug te voeren
op heidense gebruiken en lang voor de christelijke
jaartelling hun oorsprong hebben. Het hele jaar straffen
ouders hun kinderen wegens liegen. Vervolgens vertellen
zij zelf hun kinderen in de maand december al deze
leugens! Is het een wonder dat vele van hen, als zij
ouder worden en de waarheid horen, beginnen te geloven
dat ook God een mythe is?
Is het christelijk om aan kinderen mythen en
onwaarheden te onderwijzen? God zegt: Gij zult geen
valse getuigenis spreken! Het lijkt misschien juist en
kan door de menselijke rede gerechtvaardigd worden,
maar God zegt: Soms schijnt een weg iemand recht,
maar het einde daarvan voert naar de dood.
Wanneer wij dus deze feiten onderzoeken, zijn wij
verbaasd als we zien dat het vieren van kerstmis,
Sinterklaas enz. zeer beslist geen christelijke praktijk
is, maar een heidense gewoonte – een der wegen van
Babylon waartoe wij zijn vervallen!

Wat zegt de Bijbel over bomen en afgoderij?

Maar waar de Bijbel zwijgt over kerstmis en
over enige viering hiervan door de apostelen of
de vroege gemeente, heeft hij wel iets te zeggen
over de boom als afgod! Dit zal bij veel mensen als
een verrassing overkomen. Maar hier staat het:
Jeremia 10:2-5 Zo zegt de Here: Gewent u niet aan
de weg der volken … Want de handelwijze der volken,
die is nietigheid: want als een stuk hout heeft men
het uit het woud gehakt, arbeid van werkmanshanden
met de bijl, met zilver en goud siert men het op,
met spijkers en hamers maakt men het vast, zodat het
niet waggelt. … zij spreken niet, zij moeten beslist
gedragen worden, want zij kunnen geen stap doen.
Vreest voor hen niet, want zij doen geen kwaad, maar
ook goeddoen is er bij hen niet. Hoewel deze verzen
de afgodische gewoonte beschrijven om van een
omgehakte boom een afgod te snijden en die met
kostbare metalen op te sieren, is dit een perfecte
beschrijving van de kerstboom, die door de Eeuwige
wordt betiteld als: 'de weg en handelwijze der volken'.
Ons wordt geboden noch die weg of handelwijze te
onderwijzen noch te volgen! In deze passage in de
Bijbel wordt dit als afgoderij beschouwd.

Hoe zit dat dan met geschenken uitwisselen?

Maar betreffende het belangrijkste onderdeel
van de hele kerstviering – het inkopen doen,
het uitwisselen van geschenken – zullen velen
triomfantelijk uitroepen dat de Bijbel dit tenminste
gebiedt. "De wijzen kwamen immers ook met
geschenken, toen Christus was geboren?"
Nogmaals zullen we enige verrassingen onder ogen
moeten zien bij het vernemen van de naakte waarheid.
Laten we eerst kijken naar de historische oorsprong
van het over en weer uitdelen van geschenken en daarna
zien wat de Bijbel daar precies over zegt.
In de Bibliotheca Sacra (vol. 12, pp. 153-155)
lezen we:"De uitwisseling van geschenken tussen
vrienden is eveneens karakteristiek voor kerstmis
en de Saturnalia, en moet door de Christenen van
de Heidenen zijn overgenomen, zoals de
waarschuwing van Tertullianus duidelijk aantoont."
Het is een feit dat deze vaste gewoonte van de mensen
om in de kersttijd geschenken uit te wisselen met
vrienden en familieleden, geen spoor van christelijkheid
vertoont, hoe vreemd dat ook moge klinken! Het is
geen viering van Christus' verjaardag! Stel, iemand van
wie u houdt is jarig en u wilt hem of haar op die dag
eren. Zou u dan kwistig voor iedereen cadeaus kopen,
met al uw andere vrienden en familieleden geschenken
over en weer uitdelen, maar degene wiens verjaardag
u viert volledig vergeten? Dat is, zo beschouwd,
tamelijk ongerijmd. Toch is dit nu precies wat veel
mensen over de hele wereld doen! Zij eren een dag,
in de veronderstelling dat die dag de verjaardag van
Christus is, door zeer veel geld uit te geven voor
het kopen van geschenken die zij dan onder vrienden
en familieleden uitdelen. In de loop van vele jaren
ervaring is gebleken dat als de maand december
verstrijkt, vele belijdende christenen vergeten aan
Christus of aan Zijn Werk te geven. December is
vaak voor het Werk van Christus een der moeilijkste
maanden! De mensen schijnen te druk met het onder
elkaar uitdelen van geschenken om aan Hem en
Zijn Werk te denken.
Laten we nu eens zien wat de Bijbel zegt over de
wijzen die geschenken gaven toen Christus was geboren.
Het is te vinden in Mattheus 2:1-11: Toen nu Jezus
geboren was te Betlehem in Judea, in de dagen van
koning Herodes, zie, wijzen uit het Oosten kwamen
te Jeruzalem, en vroegen: Waar is de Koning der Joden,
die geboren is? … En zij gingen het huis binnen en
zagen het kind met Maria, zijn moeder, en zij vielen
neder en bewezen hem hulde. En zij ontsloten hun
kostbaarheden en boden HEM geschenken aan: goud
en wierook en mirre.

Waarom Christus geschenken kreeg aangeboden

Let erop dat zij vroegen naar het kind Jezus,
dat als KONING der Joden werd geboren! Waarom
nu boden zij Hem geschenken aan? Wegens Zijn
geboortedag? Was het om ons een voorbeeld te stellen
elkaar geschenken te geven? Nee, en let er goed op,
zij wisselden geen geschenken uit onder elkaar,
maar zij "boden HEM geschenken aan". Zij gaven
hun geschenken aan Christus, niet aan hun vrienden
of aan elkaar! In het oosten is het niet de gewoonte
een koning of een ander belangrijk personage
met lege handen te benaderen. Ook in het Oude
Testament staan hiervan voorbeelden. Deze gewoonte
om een geschenk aan te bieden is in verscheidene
delen van de wereld nog steeds in zwang (vgl. Adam
Clarke Commentary, vol. 5, p. 46).
Deze wijzen stelden geen nieuwe christelijke gewoonte
in om ter ere van Christus' geboortedag geschenken
uit te wisselen. Zij handelden volgens een oud
oosters gebruik om een koning een geschenk aan te
bieden als zij in zijn aanwezigheid kwamen. Zij
naderden "de Koning der Joden" in persoon.
Derhalve vereiste de gewoonte dat zij geschenken
zouden aanbieden – zoals de koningin van Scheba
geschenken aan Salomo bracht – zoals veel mensen
vandaag een geschenk meebrengen naar de residentie
van een staats- of regeringshoofd als zij deze een
bezoek brengen.
Nee, de gewoonte om over en weer geschenken
uit te delen komt niet voort uit deze bijbelse
gebeurtenis, maar is, zoals de geschiedkundige
bronnen tonen, de voortzetting van een oud heidens
gebruik. In plaats van Christus te eren, vertraagt
het juist elk jaar opnieuw in de kersttijd
Zijn Werk.

Wordt Christus werkelijk geëerd?

De volgende twee argumenten worden vaak
gebruikt om het vieren van kerstmis te
rechtvaardigen.
1) Velen redeneren als volgt: "Maar omdat
de exacte datum van Jezus' geboorte onbekend
is, moeten we om Zijn geboortedag te
vieren toch een bepaalde datum vaststellen?"
Het antwoord luidt nee! Zie nogmaals het eerder
aangehaalde citaat uit de Catholic Encyclopedia:
"Alleen zondaars hielden grote feesten op de
dag waarop zij in deze wereld werden geboren."
De viering van verjaardagen is geen christelijke,
maar een heidense gewoonte!
2) Toch zeggen nog veel mensen: "Al is dit allemaal
waar – al was kerstmis een heidens gebruik ter ere
van de valse zonnegod, dan nog vieren wij het
niet om die valse god te eren, wij vieren het
om Christus te eren."
Maar wat antwoordt GOD hierop in Zijn Woord?
Deuteronomium 12:30-31 Neem u er dan voor
in acht, dat gij u niet laat verleiden na hun verdelging
hun voorbeeld te volgen, en dat gij hun goden niet
zoekt, zeggende: hoe dienden deze volken hun
goden? zo wil ik het ook doen. Niet alzo zult gij de
Here, uw God, dienen; want al wat de Here een
gruwel is, wat Hij haat, doen zij voor hun goden.
In Zijn voor ons bedoelde Instructieboek zegt God
duidelijk, dat Hij dat soort verering niet accepteert,
ook al is het bedoeld om Hem te eren. Voor Hem,
zegt Hij, is het een gruwel en daarom eert het niet
Hem, maar valse heidense goden. GOD zegt dat wij
Hem niet mogen eren 'naar eigen eer en geweten',
zoals wel wordt gezegd. Jezus zei ondubbelzinnig:
God is geest en wie Hem aanbidden, moeten
aanbidden in geest en in waarheid (Joh. 4:24).
En wat is waarheid? Gods Woord, de Bijbel, is de
waarheid (Joh. 17:17); en de Bijbel zegt dat God
geen aanbidding accepteert als de mensen daarbij
een heidens gebruik of wijze van aanbidding nemen
en trachten daarmee Christus te eren.
Bovendien zei Jezus: Tevergeefs eren zij Mij, omdat
zij leringen leren, die geboden van mensen
zijn" (Matth. 15:9). Kerstmisviering is een traditie
van de mens en de geboden van God verbieden dit.
Jezus zei ook: Gij verwaarloost het gebod Gods
en houdt u aan de overlevering der mensen.
Dat is precies wat tegenwoordig miljoenen mensen
doen. Zij verwaarlozen het gebod van God. Met
betrekking tot de gewoonten van de heidenen en het
gebruik daarvan om God te eren zegt God: Niet alzo
zult gij de Here, uw God, dienen.
Toch vatten de meeste mensen dit gebod van God
licht op, of zij vinden dat het eigenlijk helemaal
niets te betekenen heeft en leven met het vieren
van kerstmis de tradities van de mensen na.
Vergis u niet! God staat u toe Hem te trotseren en
ongehoorzaam te zijn. Hij staat u toe de massa en
de tradities van de mens te volgen. Hij staat u toe
te zondigen. Maar Hij zegt ook dat er een dag van
verantwoording zal komen. Wat u zaait, zult u
oogsten! Jezus was het levende Woord van God in
Persoon en de Bijbel is het geschreven Woord van
God. En wij zullen voor de eeuwigheid naar deze
woorden worden geoordeeld! Zij moeten niet te
licht worden opgevat of verwaarloosd.

Wij zijn in Babylon en wisten het niet

Kerstmis is een commerciële aangelegenheid
geworden. Het wordt in stand gehouden
door de grootste advertentiecampagnes van het
jaar. U ziet overal in de etalages eerst Sinterklaas
en daarna worden we aangemoedigd tot de 'geest
van kerstmis'. Ook in de media wordt dit heidense
seizoen opgehemeld. De mensen zijn in hun lichtgelovigheid
hier zo mee geïnjecteerd, dat zij aanstoot nemen aan de
waarheid. Maar de 'geest van kerstmis' wordt ieder
jaar opnieuw opgeroepen, niet om Christus te eren, maar
om goederen te verkopen! Net als alle misleidingen
van Satan verschijnt het als 'een engel des lichts', is
het gemaakt om goed te lijken. 2 Corinthe 11:14
Geen wonder ook! Immers, de satan zelf doet zich voor
als een engel des lichts. Ieder jaar worden miljoenen
uitgegeven, terwijl het de werkelijke waarden
verdoezelt. Het is onderdeel van het religieus en
economische systeem van Babylon!
Wij belijden christelijke naties te zijn, maar wij zijn
in Babylon, zoals de profetie voorspelde en we wisten
het niet! Gaat uit van haar, mijn volk, opdat gij geen
gemeenschap hebt aan haar zonden en niet ontvangt
van haar plagen is de waarschuwing van Openbaring 18:4.
Tegen kerst verspreiden 'christelijke kerken' soms
brochures over de ware heidense achtergrond van
kerstfeest. Duidelijk wordt daarin door theologen
beschreven hoe de valse afgoderij de christelijke
wereld is binnengeslopen. Het artikel wordt dan
dikwijls afgesloten met: zalig kerstfeest of
gezegende kerst!!!
Satan is de auteur van het valse systeem waarin
wij leven. Hij houdt met dit systeem de mensheid
in gijzeling. Hij is de grootste vijand van God en de
mensheid. Stel dat de veroorzaker van een wereldoorlog,
die miljoenen moorden heeft laten plegen, het
volk gebiedt zijn geboortedag als een feestdag te
vieren. Zou u daaraan meewerken? Als de aanhangers
van deze mensenmoordenaar in de volgende generatie
aan deze feestdag een andere naam geven, zou u dat
feest dan wél willen vieren? Het vieren van kerst is
een eerbetoon aan satan en niet aan Christus!

Heidense gebruiken leiden de mensheid
af van Zijn Plan met de mensheid

Heidense gebruiken en gewoonten in het
christendom komen uit de rooms-katholieke
kerk, die deze uit het heidendom heeft
meegenomen. Het heidendom heeft zijn wortels
in Babylon met een religie van mysteriën, die
tot in de eindtijd zal blijven voortbestaan:
Openbaring 17:5 En op haar voorhoofd was
een naam geschreven, een geheimenis: het grote
Babylon, moeder van de hoeren en van de gruwelen
der aarde. Satan, in de Bijbel soms de draak of de
slang genoemd, is in feite de god van dit systeem.
Openbaring 13:4 en zij aanbaden de draak … Met
het vieren van kerst wordt Satan aanbeden. Daar
ligt de kern van de misleiding. De hele wereld wordt
misleid! Openbaring 12:9 En de grote draak werd
[op de aarde] geworpen, de oude slang, die genaamd
wordt duivel en de satan, die de gehele wereld verleidt;
hij werd op de aarde geworpen en zijn engelen met hem.
Satan wil met de Romeinse kalender en de daarop
geprojecteerde heidense feesten de aandacht afleiden
van Gods plan met de mensheid. Een plan dat wordt
uitgebeeld door Gods feesten, de bijbelse feesten.

Hieronder volgt een beknopt overzicht
van de bijbelse feesten.

Gods heilige feesten

Toen God Zijn Gemeente zeven jaarlijkse
sabbatten gaf, had Hij in Zijn wijsheid daar
evenzeer een groot doel mee voor ogen. Deze
dagen werden ingesteld om Gods kinderen, door
begrip van Gods grote plan van behoud,
voortdurend in de ware gedachtenis en aanbidding
van God te houden. Want deze jaarlijkse dagen
stellen de verschillende fasen in Gods plan van de
geestelijke schepping voor; ze geven de stadia van
Gods handelen aan en beelden de betekenis ervan uit.
Het gehele verloop van de geestelijke schepping
moet ons door deze feestdagen, jaar op jaar, voor
ogen worden gehouden. Ze hebben een uiterst
belangrijke symboliek en betekenis.
Het is een historisch feit dat ieder volk dat ooit
Gods heilige (wekelijkse) sabbat schond, het contact
met en de kennis van de ware God heeft verloren
en tot afgodendienst is vervallen.

Pascha

Op de 14^e van 1^ste maand – maart/april.
God laat het nieuwe jaar in het voorjaar beginnen.
Een herinnering aan de dood van Christus.
Er wordt door de gedoopte leden een stukje ongezuurd
gebroken brood gegeten en een klein glaasje wijn
gedronken als symbolen voor Zijn gebroken lichaam
en Zijn bloed dat voor de gelovigen is vergoten.

Dagen der Ongezuurde Broden

15^e - 21^e van de 1^ste maand – maart/april.
De eerste en laatste dag zijn heilige sabbatten.
Het Pascha verbeeldt het aanvaarden van
Christus' bloed voor de vergeving van vroegere
zonden. Het herinnert aan de gekruisigde,
de gestorven Christus.
De zeven Dagen der Ongezuurde Broden die
op het Pascha volgen, verbeelden voor ons het
volledig wegdoen van de zonde, het houden van
de geboden, nadat onze vroegere zonden
zijn vergeven.
Alleen het Pascha houden, maar vervolgens niet
de zeven dagen der ongezuurde broden in acht
nemen, betekent, het aanvaarden van het bloed
van Christus, maar vervolgens in zonde blijven
leven – het betekent ten onrechte te zeggen, dat
de wet heeft afgedaan. Het houden van de zeven
dagen betekent dat de zonde moet worden afgelegd.

Feest der Eerstelingen,
ook wel Pinksterfeest (= 50^ste dag) of
Feest der Weken
(zeven weken + één dag) genoemd.

50 dagen na de wekelijkse sabbat die in de Dagen
van Ongezuurde Broden valt – mei/juni.
Dit is een heilige jaarlijkse sabbat.
Deze dag valt altijd op een zondag, omdat de 50^ste dag na de sabbat in de week van Ongezuurde
Broden op de eerste dag van de week valt.
De nieuwtestamentische gemeente werd daarom
gesticht op de eerste dag van de week.
Deze dag vertegenwoordigt de oogst der eerstelingen.
De eerstelingen zijn alle mensen die van Christus zijn,
reeds voordat Hij naar de aarde terugkomt. Op de
eerste Pinksterdag, nadat Christus naar Zijn Vader
in de hemel was gegaan, zond God Zijn geest naar de
eerste gelovigen die Zijn gemeente gingen vormen.
Gods geest is sindsdien op aarde in Zijn gemeente
gebleven. God gebruikte de oogstseizoenen in het
oude Israël als een zinnebeeld van de geestelijke
oogst van mensen. De feestkalender van Israël is
tegelijk oogstkalender.

Bazuinenfeest

Op de 1^ste van de 7^e maand – september/oktober.
Dit is een heilige jaarlijkse sabbat.
Als de daarvoor aangewezen engel op de zevende
bazuin blaast, zal Christus terugkeren naar de
aarde als Koning der koningen. De eerstelingen
zullen dan veranderd worden in geest en op een
wolk Christus tegemoet gaan om gezamenlijk
naar de Olijfberg te gaan.

Grote Verzoendag

Op de 10^e van de 7^e maand – september/oktober.
Dit is een heilige jaarlijkse sabbat.
Na de komst van Christus zal Hij alle aardse
legers overwinnen en de Satan binden. De gehele
wereld die door Satan werd misleid, zal dan toegang
krijgen tot God de Vader en Jezus Christus. Dit
is een verzoening. Een verzoening tussen God en
de gehele mensheid.

Loofhuttenfeest

15^e - 21^ste van de 7^e maand – september/oktober.
Dit feest begint met een heilige jaarlijkse sabbat.
Dit zesde feest verbeeldt het najaarsfeest. In het
agrarisch Israël was dit de oogst van de zachte
vruchten die gerijpt werden in het zachte zonnige
klimaat van de zomer. De geestelijke betekenis: de
grote oogst van mensen gedurende het Millennium.

Laatste Grote Dag

Op de 22^e van de 7^e maand – september/oktober.
Dit is een heilige jaarlijkse sabbat.
Alle mensen die vóór het Millennium hebben
geleefd vanaf Adam en Gods geest nooit
hebben ontvangen – hoofdzakelijk de mensen
die niet van de waarheid hebben geweten – zullen
opstaan en onderwezen worden in de waarheid.
Alle mensen zullen een gelijke kans krijgen om te
kiezen voor een oneindig geestelijk leven met
God of voor de eeuwige dood.